سلام

تاریخچه آرامستان اراک

به نام خدا

نگاهی به گورستان (آرامستان) در شهر :

یکی از نیازمندی های  خدشه ناپذیر جوامع بشری «آرامستان » آن جایگاهی است که مأمن کالبد بی روح انسانها می باشد .این نیاز اجتناب ناپذیر بوده و هست . اما ترس و ناخوشایندی از مرگ موجب می گردد که مردم کمتر به چگونگی وجایگاه آن تفکر کرده و بپردازند .  اما این نیاز حتماً روز ی به سراغ ما خواهد  آمد که دراین راستا خانواده ها مهیا بودن همه امکانات را برای رفع نیاز در اسرع وقت خواستارند . در جوامع بزرگ و شهرهای پرجمعیت امروزی به آرامستان نمی توان به دیده یک نیاز فردی و یا محلی نگاه کرد و کارسازی این احتیاج اجتماعی را بر دوش افراد و یا محله ها گذاشت . زیرا کثرت جمعیت ، کثر ت مرگ را بهمراه داشته و موجب گردیده که برای پاسخگوئی به این نیاز روزمره مسئولان شهر ها به ویژه شهرداریها در چهارچوب ساماندهی نیازهای شهری وشهروندی این نیاز را دراولویت اول قرار دهند . در جامعه اسلامی ما طی قرون و اعصار متمادی و طبق نظریه دین اسلام  تدفین مردگان بر عهده عموم بوده و به عنوان  یک امر واجب کفائی تلقی می شود . در این راستا هر محل ، بخش و شهر برای خود گورستانی تدارک دیده و در نزدیکترین زمین و زمان ممکن به دفن اموات می پردازند . اما افزایش جمعیت وساماندهی شکل شهر نشینی و آگاهی عموم نسبت به مسائل بهداشتی موجب شد که روز به روز این وظیفه در زمره شرح وظایف شهرداریها قرار گیرد ودوری جستن از پیکر بی جان و بی روح انسان موجب زایش فضایی شده است به نام گورستان که بسیاری آن را تنها به عنوان خوابگاه و محل تدفین مردگان می شناسند و تعریف می کنند . اما این تعریف تنها صوری است . آرامستان در تعریف دقیق عامل اصلی و آغازگر معماری و ایجاد فضای فرهنگی در شهر هاست . بسیاری معتقدند که معماری با آرامگاه و مقابر آغاز می گردد و بدین ترتیب به رغم ذهنیت غالب ، آرامستان فضایی به خودی خود متروک نیست . بلکه متروک شده است . زیرا به آن کمترتوجه شده و درست اندیشیده و طراحی نگردیده است . با اندکی توجه می توان نقاط و نکات فرهنگی متنوعی را در آرامستان ها مشاهده کرد . تراش سنگها ، نقش بستن اشعار زیبا ،  بر گرفته از عمق فرهنگ و مذهب ایرانیان می باشد و چگونگی نگارش این مطلب این است که مردم شهر ما ازکمیت و کیفیت این خدمت شهرداری آگاهی داشته و به اهمیت آن واقف گردیده تا بدون اضطراب و دلهره و تألم روحی در آن زمانی که تازه در گذشته ای دارفانی را وداع گفته است  و باید التیام یابند به دفن روانشاد خویش بپردازند

 

[adl-post-slider id='369']